شانس زندگی

کسانی که محکوم بودند به خاطر ان که3 یا 4 سال در مدرسه ای باشند که قبولی ان هارا بیشتر تضمین کند .نه فقط به ورود به دانشگاه بلکه باید به نمره ی زیر 10 فکر می کردند. باید خودشون رو میون 9 عدد بین 1 تا 9 جا می کردند . چه اسف باره وقتی ببینی که چقدر دیوار وجود داره برای ان که تو بتونی به ان چیز که می خواهی برسی . دیشب یکی از دوستان التماس دعا داشت برای ان که نتیجه ی کنکور براش خوشحال کننده باشه . بهش گفتم . می دونم که قبول می شی توی همون رشته و دانشگاهی که می خواهی . اما اون گفت . این کافی نیست باید زیر 10 شم باید یه رقمی شم . تعجب کردم . گفتم با این هدف انشا لاه که تک رقمی شی . اما با ناراحتی گفت که مدیر مدرسه شون از شون خواسته فقط به تک رقمی بودن فکر کنند . تاسف خوردم . نمی دونستم چی بگم . قبلا شاکی بودیم که چه را این ازمون رو ان قدر بزرگ می کنند که حتی صدمات جانی به همراه داشته باشه .دو سال پیش از فامیل های یکی از معلمام سر همین کنکور ناکام شد .جوون 18 ساله.از این تیپ ناکام شدن ها زیادن . ما نمی دونیم . البته. قبلا می گفتن همین که دانشگاه قبول شین کافیه اما امروز می بینیم به هر قیمتی نباید به دانشگاه رفت . بهای ان بسیار گران است . شاید همین باعث شده که امسال از پارسال تعداد کمی حاضر شده اند که این بها رو بپردازتد. چند نفر می تونند مثلا 3 شن یا 5 یا 1. ایا این ملیون بچه که شرکت کردند همه می تونند روی سکوی اول بایستند . اقای مدیر گویا فقط به اسم مدرسه ش فکر می کنه نه به این که چند نفر رو می فرسته بیمارستان ها و تیمارستان ها .درسته که هر کسی که واقعا در افق زندگیش یه خورشیدی و تصور کنه حاضره برای رسیدن به اون همه راه ها رو امتحان کنه . از کوه ها ازدریاها از شنزارها بگزره حتی اگر هزار تا دیوار سر راهش باشه اونا رو به امید رسیدن به مطلوبش بدون هیچ هراسی نابود می کنه برای این که می خواد برسه و چون می خواد پس می تونه . ولی وقتی کسی دیگر خودشو بندازه وسط و نزاره تو به اون برسی چی ؟ باید چی کار کرد .؟

می دونی من و تو توی چه کشوری زندگی می کنیم . ما جایی هستیم که در بند فلان فصل فلان قانون اساسی کشورش با صراحت اومده که انتخاب شغل ازاد . تحصیل ازاد رفاه ازاد. هر جا هم که ازاد نبودی دولت خودش و موظف کرده که همه چیز رو برای تو فراهم کنه .توی قانون اساسی اومده همه در انتخاب شغل باید ازاد باشند و هیچ مانعی برای اشتغال عموم نباید باشه . همین طور برای تحصیل . تازه برای تحقیقات و پژوهش دولت موظفه شرایط و فراهم کنه .

_ در اصل 3 بند 3 امده است : یکی از مسئولیت های بسیار سنگین و پر هزینه ای که قانون اساسی بر عهده ی دولت گذاشته است اموزش و پرورش و تربیت بدنی رایگان برای همه در تمام سطوح و تسهیل و تعمیم اموزش عالی است .

_در همن اصل در بند 4 تاسیس مراکز تحقیق و تقویت روح بررسی و ابتکار در تمام زمینه های علمی فنی و فر هنگی را از دیگز وظایف دولت ها می شمارد . و....

با این همه حرفای انسان دوستانه به نام قانون دیگه چرا این همه مانع؟؟؟؟؟؟!!!!!!

چرا سر جلسه باید فکر ابروی مدیر و مدرسه بود تا فکر خود ؟؟؟ ایا این ازادی است ؟ طی مطالعاتم از این بخش قانون اساسی فقط بهم ثابت شد که ما اهل حرفیم نه عمل . حرف هم که باد هواست به قول قدیم قدما . کی گفته کی هم شنیده .

حیف. با تمام این حرفای زده شده و خیلی بیشتر از این ها حرف که نگفته شد داوطلب عزیز به ان فکر کن که تو چه یک رقمی شی چه دو رقمی چه 3 رقمی به هر حال دانشگاهی هستی از این به بعد تا اعلام نتایج بیا دعا کنیم نتیجه ی زحمتت و بگیری. او نا یی هم که از تو خواستند یه رقمی بشی بزار برای ابروی خودشون خودشون برات دعا کننن . تو هم که اگه دعاشون بگیره ضرر نمی کنی . من و تمام اونایی که از این دیوار بلند تر از دیوار چین پریدیم برای تو که هنوز تا نیمه بالا اومدی دعا می کنیم . نمی گم این ور خبری نیست . اما دیگه چی کار کنیم .باید پریدن رو قبل از اومدن یاد بگیری . ادامه ی راهی که می خوای راحت نیست . شاید همین سختی راهه که مووفقیت و برات دلچسب می کنه . ما منتظرتیم .

نوشته شده توسط راد در دوشنبه 1385/04/12 ساعت 11:39 موضوع | لینک ثابت